پیامبر اسلام در ارتباط با تهمت به عایشه سکوت اختیار نموده بود؛
اما چرا؟ و این سکوت چه معنا و مضمونی را درپی داشت؟
پیامبر اسلام اگر در ارتباط با این موضوع سکوت کرده بود، به این دلیل بود که به پاکی و صداقت عایشه ایمان داشت به گونه ای که پیامبر اسلام هنگام شایع شدن این خبر، فرمود:
«چرا در مورد خاندان من حر فهایی می گویند، در حالی که سوگند به خدا من از همسرم جز نیکی ندیدهام»
لذا پیامبر اسلام خواست تا از طریق وحی پاکی و برائت عایشه اثبات گردد تا مردم گمان نکنند که دوستی وافر و زیاد پیامبر باعث گردید تا عایشه از این تهمت نجات پیدا کند.
خداوند هم اگر پاکی عایشه را با فرستادن آیات به تأخیر انداخت، به این دلایل بود:
1- آزمایش و امتحان الهی چنین اقتضاء می کرد که وحی به تأخیر بیفتد تا مؤمنان واقعی و راستگو از منافقان کوردل مشخص گردند و منافقان رسوا گردند.
2- این قضیه به جای باریک و حساس کشیده شده بود؛ یعنی پیامبر اسلام و ابوبکر و خانواده اش و مؤمنان واقعی دچار درد و اندوه عجیبی گردیده بودند؛ بنابراین وحی بر پیامبر اسلام و اهل بیت او و ابوبکر و خانواده اش و بقیه ی مسلمانان که به آن محتاج بودند، همانند بارانی بود که به زمین خشک و بی آب و علف بارید.
و اگر خداوند در آغاز، برائت و پاکی عایشه را نازل میفرمود، بسیار از حکمت هایی که ما از آن پیامبر و اهل بیت او و ابوبکر و خانواده اش و بقیه ی مسلمانان که به آن محتاج بودند، همانند بارانی بودکه به زمین خشک و بی آب و علف بارید.
و اگر خداوند در آغاز، برائت و پاکی عایشهل را نازل می فرمود، بسیاری از حکمت هایی که ما از آن غافلیم از دست می رفت.
3- خداوند با فرستادن آیات خواست تا به خاطر قدر و منزلت پیامبر اسلام و اهل بیت او، دفاع از عایشه را خودش بر عهده گیرد.
خداوند در سوره ی نور آیات 11 تا 26 ماجرای پاکدامنی عایشه را توضیح می دهد…