جنگ تبوک
مسلمانان، بعد از اینکه ندای پیامبر اسلام را برای آماده شدن به جنگ شنیدند، برای رفتن به جنگ و تجهیزات این سپاه بر یکدیگر پیشی می گرفتند و هر کس به اندازه ی وسع و توانایی خودش در صدد آماده نمودن این سپاه بر می آمد.
علاوه بر این هیچ یک از مسلمانان آماده و حاضر نشدند تا از این جنگ جا بمانند و به این جنگ حاضر نشوند؛ مگر عده ای کوردل و بیمار که گرمای تابستان و فصل چیدن محصول را بهانه قرار دادند.
مسلمانان نیز در بذل و انفاق مال دریغ نورزیدند. چنان که حضرت عثمان کاروانی که مشتمل بر بیست شتر با ساز و برگ کامل و بیست اوقیه نقره بود و برای تجارت به شام آماده کرده بود، در راه خدا صدقه نمود.
پس از آن، صد شتر دیگر را با ساز و برگ کامل هزار دینار طلا آورد و در راه خدا صدقه داد.
پیامبر اسلام فرمود:
«از امروز، عثمان هر عملی را مرتکب شود، به او زیان نخواهد رسانید»
لشکر اسلام با مشکلات بسیار زیادی آماده و مجهز گردید و لشکری بزرگ مرکّب از سی هزاز نفر تشکیل شد و تاکنون مسلمانان چنین لشکری را آماده ننموده بودند؛
به خاطر سختی ها و مشکلات، این جنگ را «جیش العسرة» می نامند.
پیامبر اسلام به منطقه تبوک رسید؛ اما در این منطقه کسی از رومیان را نیافتند و بدون هیچ مزاحمت و دردسری به مدینه بازگشتند.
غزوه ی تبوک نتایج بسیار مهمی در بر داشت:
1- اینکه مؤمنان واقعی و راستین از منافقان کوردل و بیمار صفت شناخته گردیدند.
2- قدرت و قوت اسلام به خارج از شبه جزیره عربستان گسترش یافت و آنان اسلام را به عنوان یک دولت قدرتمند پذیرفتند.