نمایندگان مردم نجران
از مهمترین هیأت هایی که نزد پیامبر اسلام آمدند، هیأت یا وفد نجران بود. نجران از نواحی یمن بود. این هیأت از شصت مرد تشکیل یافته بود، که بیست و چهار نفر از اشراف نجد بودند و از بین این عده، سه نفر از بقیه مشهورتر بودند:
1- عاتِب که امارت و حکومت نجران بر عهدهی وی بود و او را عبدالمسیح میگفتند.
2- سید که امور فرهنگی و سیاسی نجران را بر عهده داشت و او را اَیهَم یا شرحبیل می نامیدند. وقتی ابن وفد به مدینه وارد شدند، پیامبر اسلام را دیدار نمودند و از آنان سؤالاتی پرسید و آنان را به اسلام فراخواند؛
اما آنان از پذیرفتن اسلام سرباز زدند و ادعا کردند که از قبل اسلام را پذیرفتهاند؛ اما پیامبر اسلامبه آنان فرمود:
عمل و رفتار شما ثابت می نماید که هنوز به طور واقعی اسلام را نپذیرفتهاید؛ اما پیامبر اسلام به آنان فرمود:
عمل و رفتار شما ثابت می نماید که هنوز به طور واقعی اسلام را نپذیرفتهاید:
– ادعا کردن فرزند برای خداوند.
2- اینکه شما گوشت خوک می خورید.
3- عبادت شما برای صلیب.
بحث و گفتگوی آنان پیرامون حضرت عیسی ادامه یافت و وقتی آنان از پذیرش اسلام سرپیچی نمودند، پیامبر آنان را به «مباهله» فرا خواند.
این ماجرا از این قرار بود که هر یک از آنان یعنی پیامبر اسلام و کسانی که از نجران آمده بودند، ادعا می کردند که اعتقاداتشان درست و کامل است. در این موقع بود که خداوند به پیامبر اسلام امر فرمود که:
«اگر آنان ادعا می کنند که عقایدشان درست است، پس آنان زنان و فرزندانشان را فرا خوانند و شما نیز پسران و فرزندانتان را فراخوانید و آنگاه بگویید:لعنت خدا بر دروغگویان باد»!
بعد از اینکه پیامبر اسلام این وحی الهی را به آن گروه رسانید، گفتند:
بگذار تا فکر نماییم و بعد برای این کار نزد تو بیاییم. آنان وقتی که این کار را بین دانایان خویش به مشورت گذاشتند، به این نتیجه رسیدند که محمد پیامبر خداست و پی بردند که هر قومی که با پیامبر اسلام مباهله نمودند، هلاک شدند؛
بنابراین با پیامبر اسلام وداع و خدا حافظی نمودند و بر جزیه دادن صلح نمودند.
خداوند آیه ای که در ارتباط با مباهله نازل نموده است، این گونه بیان مینماید:
﴿فَمَنۡ حَآجَّكَ فِيهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلۡعِلۡمِ فَقُلۡ تَعَالَوۡاْ نَدۡعُ أَبۡنَآءَنَا وَأَبۡنَآءَكُمۡ وَنِسَآءَنَا وَنِسَآءَكُمۡ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمۡ ثُمَّ نَبۡتَهِلۡ فَنَجۡعَل لَّعۡنَتَ ٱللَّهِ عَلَى ٱلۡكَٰذِبِينَ٦١﴾ [آل عمران: 61]
«هرگاه بعد از علم و دانشی که (دربارهی مسیح) به تو رسیده است (باز) کسانی با تو به ستیز پرداختند، بریشان بگو:بیایید ما فرزندان خود را دعوت میکنیم و شما هم زنان خود را فرا خوانید، و ما خود را آماده میسازیم و شما هم خود را آماده بسازید! سپس دست دعا به سوی خدا بر میداریم و نفرین خدا را برای دروغگویان آرزو میکنم»